Covid 19 sebebiyle oluşan işsizlik maddi destek taleplerini arttırmıştır. Pandemi sadece göçmenleri değil, herkesi etkilediği bir noktada iken göçmen kesimi daha çok etkiledi ve çocuk işçi sayılarının artmasına sebep oldu. Bu sebeple yerel ve göçmen birçok kişi yaşamsal temel ihtiyaçları karşılayamaz duruma gelmiştir. Bebekleri olan annelerden süt, bebek bezi, mama talepleri artmıştır.
Covit 19 sebebiyle artan maddi ihtiyaçlar, bir arada kalma zorunlulukları gibi sebeplerle aile içi ve şiddet vakalarında son bir yılda artış gözlenmiştir.
2020 öğretim yılında okullarda kayıt ücreti alınmamasına rağmen birçok göçmenden duyumlar aldık okul aile birlikleri azda olsa birçok veliden ücret talep etmekte. Göçmenlerin zaten kısıtlı olan imkanlarından dolayı bu ücretleri vermesi de mümkün değil. Göçmen çocuklar için belirlenen kontenjanın düşük olması ve okul kontenjanlarının yerel çocuk sayısını karşılayamaması sebebiyle ikamet adresinden uzağa yerleştirmeler bazen yapılmakta ve gelir seviyesi düşük aileler için bu durum sorun teşkil etmektedir.
Dil bariyeri özellikle göçmen kadınların sağlık kurumlarına erişimi zorlaştırmaktadır. COVID-19 pozitif vakalarının yoğunluğuna bağlı olarak hastanelere erişim fazlasıyla aksamaktadır. Kronik ve akut hastalıklar nedeniyle hastanelerden randevu almak özellikle nüfusun yoğun olduğu ilçelerde neredeyse imkânsız hale gelmiştir. Sağlık kurulu raporuna ihtiyaç duyan yerel ve göçmen tüm göçmenler uzak ilçelere yönlendirme durumu doğmuştur.
Göçmenlerin dil sebebi ile kurumlara erişiminde yaşanan zorluklar Covit 19 sürecinde çok daha fazla görünür olmaktadır. Kamu kurumlarında dönüşümlü çalışma sebebiyle azalan insan kaynağı tercümanlara ulaşımı zorlaştırmaktadır. Bazı bölgelerde bulunan hizmet sağlayıcı derneklerin bu anlamda telefonlar aracılığıyla danışmanlıklara tercüme desteği sağlaması tüm ihtiyacı etkin karşılayamamıştır. Tüm ailenin evde olması, sosyal ilişkilerin azalması yerel aktörlerle iletişimi azalttığından Türkçe dil eğitimi ihtiyacı artmıştır. Okullarda sosyal ilişkiler sayesinde dil öğrenme imkânı bulunan göçmen çocukların dijital araçlarla ulaştırılan müfredatı takip etmesi zorlaşmıştır. Bunun yanında anadili Farsça olan göçmenler kamu kurumlarındaki tercümanların eksikliği nedeniyle hizmetlere erişememektedir. Toplumsal cinsiyete dayalı şiddet mağduru kadınlar korunmak üzere karakola başvurduklarında, kurumun yoğunluğundan kaynaklı uzun süreler tercüman beklemektedir. Bu kapsamda hizmet veren derneklerin Telefonla tercümanlık desteği sağlaması karakollar tarafından tercih edilmediğinden hizmet veren dernekle de çözüm konusunda desteğe ihtiyaç duymaktalar. Bu uzun bekleyiş süreleri birçok kadının şikayetinden vazgeçmesine yol açmıştır.
Covit 19 sürecinde Göç İdaresi’nden randevu almak çok daha zorlaşmış ve güncelleme işlemlerinin yapılamamasına yol açmıştır. Tüm kamu kurumlarına erişimde önemli bir engel teşkil etmektedir. Özellikle okul yaşındaki çocukların okula devam edememesine neden olmaktadır.